Paul Kater ⁽²¹⁵⁾

Barry was nu nog roder. "Weet je wat? Gaan jullie even ergens iets drinken of zo, en kom over een uur terug. Misschien heb ik dan al nieuws voor jullie. Ron, geef me je nummer, dan kan ik je bereiken als ik nog iets moet weten." "Zeker, kerel." Ron vertelde hem zijn telefoonnummer. "We staan bij je in het krijt." "O nee, zeker niet. Als jullie het telefoontje van Lorna vergeten dan zijn we quitte. Goeie vrienden doen dat, hè?"…

Ron maakte er een ingewikkeld verhaal van, hoe Clara een tijd geleden vanuit Frankrijk hierheen was gekomen om hun trouwplannen te maken, en dat in New York haar papieren waren gestolen. "Dus nu heeft ze geen officieel identificatiebewijs en daarom wordt het moeilijk om te trouwen." Ron zette een treurig gezicht op. "Voor wat het waard is; ze heeft wel fotokopieën van haar papieren. Zo slim is ze wel." Barry knikte. Hij had al wat aantekeningen gemaakt en bestudeerde die…

Ron dwong zijn hoofd bij het schilderij te houden en het zijn eigen werk te maken. Hij wilde niet een tweede Sterrennacht van Vincent creëren. Het grote verschil was dat Clara en hijzelf in dit schilderij stonden, omhoog kijkend naar de sterren boven hen. Even speelde hij met de gedachte om er een paar zonnebloemen bij te zetten, maar dat idee liet hij snel varen. Dat klopte niet bij dit werk. Terwijl hij bezig was, was hij zich heel duidelijk…

33. Papieren "Je zit ergens over te denken, Ron," zei Clara. Ze pakte zijn koffiekopje en liep naar de keuken om de koude inhoud weg te kiepen. "Wat is er?" vroeg ze toen ze weer terug was. "Je papieren," zei Ron. "Ik heb geen papieren, gekkie. Ik heb een schilderij!" "Precies, en dat is niet genoeg om te kunnen trouwen. Weet je nog?" "O. Ja. Dat. Dat herinner ik me…" Clara pakte haar thee op. "En dat is lastig, hè?…

Ron begon te schilderen tot hij het genoeg vond voor die dag. Hij had zijn ideeën al een heel eind in het doek verwerkt, en morgen was er tijd voor de rest. "Nu gaan we iets anders doen." "En wat gaan we doen?" Clara keek hem aan. "Ik kan verder gaan met jouw bos. Of we maken een schilderij van de sterren van gisteravond. Of…" "Of?" Hij tilde haar op en droeg haar naar de slaapkamer. Van schilderen kwam de…

Did you ever wonder where 'crappedy crap' came from? People who are familiar with the Hilda-books, must have come across that expression. Most people have a stop-word, or some kind of default expression. Some people use the (in)famous "F-word", which should not be named, but which is liberally used all over the world, including songs. Others use 'crap' or other words. I like 'crap', but a wicked witch would never settle for something short like that. For that reason, I…

Hij pakte de penseel weer op, en Clara liep even weg. Ze kwam terug met zijn telefoon. Terwijl hij werkte vroeg ze steeds of hij al klaar was, maar hij vond steeds weer een plekje dat net even beter kon. Op een gegeven moment trok ze de penseel uit zijn handen. "En nu moet je bellen, Ron." "Wat krijgen we nou?" Hij had dit niet verwacht, zeker niet van haar. "Bellen." Ze duwde hem de telefoon in handen. "Als je…

Ron werd wakker. Hij rook koffie. Toen hij zijn ogen opende zag hij Clara naast hem zitten, met een kop koffie in haar handen. "Ik hoop dat je het lekker vindt," zei ze terwijl hij overeind kwam en de beker aannam. De schilder keek in stilte naar haar en vond haar het mooiste wezen dat hij ooit had gezien, zoals ze daar zat. Ze had een lang shirt van hem aan en gekruiste benen. "Als het van jou komt is…

32. Cornelia "Ik ben blij dat we weer thuis zijn," zei Clara, terwijl ze naar de auto liepen. "Het was wel spannend en leuk om zo ver weg te zijn, samen met jou, maar hier voel ik me veel fijner." Op weg naar huis hadden ze het over alles wat ze hadden gezien en meegemaakt, en Clara keek vaak naar de ring. Het steentje sprankelde in het zonlicht. Ron zag hoezeer ze ervan genoot, en voelde zich gelukkig. "Ik ben…

Ze maakte hem aan het lachen en daarvoor verdiende ze nog een knuffel. Daarna pakte Ron zijn telefoon en belde hij naar Shelley, met wie hij alles doornam. Shelley zei dat het allemaal erg goed klonk maar dat ze toch wel blij was dat hij haar hierover belde. "Heb je een telefoontje gehad van pap en mam?" vroeg ze tussen neus en lippen door. "Reken maar, boef. Ze willen dat we zo snel mogelijk naar hen toe komen," zei Ron.